Berntsen Mulder Advocaten logo

Afbeelding

Berntsen Mulder header afbeelding
30 september 2015

Het getuigenverhoor en de Italiaanse wisseltruc

Als advocaat maak ik verschillende bijzondere zaken mee. Sommige zaken springen er uit, zoals de volgende.

De klant was een Nederlandse interieurbouwer. Kennelijk had zijn reputatie zich tot over de grens verspreid, want op enig moment werd hij door de Italiaanse heer Silvio Truffatore gevraagd of hij een winkel in het centrum van de hoofdstad Luxemburg kon verbouwen.

Gevleid door de aandacht en verleid door het geld nam de klant de klus aan. Met een bouwteam vertrok de klant naar Luxemburg om in een kleine week de klus uit te zullen voeren.

Omzetschade...

De verbouwing verliep anders dan de klant gewend was. De coördinatie verliep op zijn ‘Italiaans’ en iedereen liep elkaar voor de voeten. Gevolg: de winkel werd later opgeleverd dan gepland. En... de betaling van het afgesproken bedrag bleef uit. De heer Truffatore klaagde dat hij aanzienlijke omzetschade had geleden en die schade werd gemakshalve maar verrekend met de vordering van de klant.

Het bedrag was groot genoeg om voor te procederen. Zelfs in Luxemburg, want algemene voorwaarden met een rechts- en forumkeuze voor Nederland gebruikte de klant niet.

Bijzondere klus

Voor een Nederlandse advocaat is dat een bijzondere klus. Ik kon het niet alleen, want in het buitenland mag ik niet zelfstandig procederen. Dus schakelden we een Luxemburgse advocaat in. We communiceerden en procedeerden in de Duitse taal. In Luxemburg mag je kiezen uit Frans of Duits. De zaak verliep voorspoedig, zij het dat mijn klant als eisende partij de opdracht kreeg om zijn gelijk te bewijzen. Namelijk dat hij de opdracht keurig had uitgevoerd en dat de vertraging van de openstelling van de winkel hem niet verweten kon worden.

Confronteren

We overlegden wie we als getuigen zouden oproepen. De klant zelf, de leden van het bouwteam en ook de heer Truffatore, die we met de naakte waarheid zouden confronteren.

Onze Luxemburgse advocaat zou het getuigenverhoor officieel begeleiden, maar mij leek het een mooie kans om ervaring in het buitenland op te doen. Dus nam ik een vrije dag en ging met de Nederlandse getuigen mee voor een reisje naar Luxemburg.

Hilarisch getuigenverhoor

Die reis was de moeite waard. Het getuigenverhoor verliep hilarisch. We hadden een Nederlands-Duitse tolk geregeld. Het proces was immers in de Duitse taal gevoerd. De rechter sprak echter bij voorkeur Frans (begreep zij de processtukken wel?), maar die taal beheerste de tolk weer niet goed. En dus werd het verhoor gedaan in drie talen: een beetje Duits, vertaald in het Engels en dan in het Frans. Als onbeëdigde tolk deed ik actief mee.

Na het verhoor van iedere getuige was er even pauze.

Er zat een oud mannetje op de gang. Zeker zo’n jaar of tachtig. En hij bleef maar wachten. Iedere pauze zat hij er nog. Wat zou die hier nu doen, vroeg ik me af. Zo gezellig is het niet op de gang van een Luxemburgse rechtbank. Afijn, veel tijd had ik niet om er over na te denken.

Niet te bekennen

Intussen was de heer Truffatore in geen velden of wegen te bekennen. Toen het zijn beurt was om te getuigen, werd hij officieel omgeroepen door de gerechtsdienaar. Opeens begon het oude mannetje te bewegen. Zachtjes schuifelde hij richting de verhoorkamer. Met open mond keken wij het mannetje aan. Ik vroeg aan mijn klant ‘ken jij die man?’ ‘Nee, nooit gezien, ik weet niet wat die hier doet’, antwoordde mijn klant.

Identiteit

De aap kwam al snel uit de mouw. De rechter vroeg het mannetje om zijn identiteit. ‘Silvio Truffatore, edelachtbare’, antwoordde het mannetje en liet als bewijs daartoe zijn paspoort zien. Nee, hij kon niets vertellen over de zaak waarover werd geprocedeerd. Hij wist daar niets van. Het enige dat hij wist was dat zijn zoon hem een gerechtelijk bevel had getoond waarop Silvio Truffatore werd gelast om zich bij het gerecht te melden als getuige. En omdat hij toch tijd genoeg had, was hij maar gegaan. De zoon had een slimme ‘wisseltruc’ toegepast.

Gelukkig wonnen wij de zaak en kon het geld voor een groot deel worden geïncasseerd voordat de winkel waar het allemaal om begon failliet ging en de heer Truffatore van de aardbodem verdween.